Ik keek naar de envelop. Mijn vingers trilden toen ik haar openmaakte. Binnenin zat een brief in Mark’s handschrift — ik herkende het meteen, die lichte helling van zijn letters.

> “Lieve mam,

Er is iets wat ik je nooit durfde te vertellen. Jaren geleden had ik een relatie voor ik Laura ontmoette. Uit die tijd werd een jongen geboren — Daniel. Ik wilde het goedmaken, maar het leven liep anders. Als je dit ooit leest, dan ben ik er waarschijnlijk niet meer. Wees alsjeblieft niet boos. Zorg als je kunt voor hem. En weet dat ik van je houd. – Mark.”

Ik las de woorden opnieuw en opnieuw, tot ze wazig werden door mijn tranen.

Daniel legde zijn hand op de mijne. “Ik weet dat ik te laat ben om hem te leren kennen,” zei hij zacht. “Maar misschien niet te laat om iets goed te maken……

lees meer op de volgende pagina