De buren raakten in paniek. “Ons huis… het… het… het is verpest! De muren… de vloer… alles…!”

Ik glimlachte. Wat ze niet wisten, was dat wij tijdens ons vertrek een subtiele, bijna onzichtbare bescherming hadden aangebracht in het huis. Een soort “tijdelijke onzichtbare merkpen” die na een paar dagen een onschuldig, maar opvallend patroon onthulde op oppervlakken die ze vaak gebruikten. Alles wat ze probeerden schoon te maken, leek alleen maar erger te worden. Onze kleine wraak was perfect getimed.

“Nou ja,” zei mijn man kalm, “misschien moet u beter op uw eigen huis letten in plaats van altijd jaloers naar dat van anderen te kijken.”

De buren konden alleen maar krijsen en werden rood van woede. Ze probeerden het probleem zelf op te lossen, maar het leek alsof alles wat ze aanraken nu defect raakte. Zelfs hun nieuwe jacuzzi lekte binnen een dag…

lees meer op de volgende pagina