Toen ik terugkwam, zat Jack op het balkon, met een glas wijn in zijn hand. “Ben je klaar voor het diner?” vroeg hij nonchalant.

Ik glimlachte breed. “Bijna,” zei ik. “Ik moet alleen even iets regelen met de manager.”

In plaats van woedend te worden of een scène te maken, besloot ik kalm te blijven. Ik ging opnieuw naar de manager, een vriendelijke vrouw van middelbare leeftijd, en legde de situatie uit. “Ik wil geen drama,” zei ik zacht. “Maar ik wil hem iets leren.”

Ze knikte begrijpend. “Wat heeft u in gedachten?”

Ik vroeg haar of ze kon doen alsof de kamer per ongeluk was dubbel geboekt — en dat ‘mevrouw Eloise’ elk moment kon arriveren. De manager glimlachte ondeugend. “Dat kan ik wel regelen.”

Tijdens het diner leek alles eerst normaal. Jack praatte over zijn werk, over onze toekomst. Ik speelde het spel mee, glimlachte, nipte van mijn wijn. Toen kwam een medewerker aan onze tafel. “Meneer,” zei hij vriendelijk, “we hebben net gehoord dat mevrouw Eloise onderweg is naar de kamer. Kunt u even meekomen om de situatie te bespreken……….

lees meer op de volgende pagina