Ik liep langzaam naar Richard toe, terwijl mijn hart bonkte in mijn borst. Hij stond daar, rustig pratend met enkele gasten, glas in de hand, glimlachend zoals altijd. Toch voelde er iets niet juist.

Nathalie’s woorden bleven door mijn hoofd echoën: “Mama, kijk naar papa’s arm! Ik wil geen nieuwe papa!”

Toen ik dichterbij kwam, zag ik wat ze bedoelde. De mouw van zijn nette jas was iets opgeschoven, en op zijn onderarm stond een vaag, vreemd teken — een cirkel met lijnen erdoorheen, bijna als een oog. Ik had het nog nooit eerder gezien.

“Wat is dat, Richard?” vroeg ik met een nerveuze glimlach.

“Oh, dat?” zei hij luchtig. “Een oud studenten-tattoo, niets bijzonders……

lees meer op de volgende pagina