Mijn trouwdag moest de mooiste dag van mijn leven worden. Maandenlang had ik elk detail gepland — de bloemen, de muziek, de uitnodigingen, zelfs de volgorde van de stoelen. Mijn ouders hadden hun spaargeld bijgelegd, maar het grootste deel kwam van mijzelf: jarenlange besparingen, lange werkdagen, en talloze avonden waarop ik extra uren had gemaakt om van deze dag een droom te maken.

Mijn verloofde, Thomas, had al een tijdje geen werk. Hij beloofde dat hij dat na de bruiloft zou goedmaken, maar voorlopig hielp hij vooral met de voorbereidingen — hij bezorgde de uitnodigingen, regelde de muziek en glimlachte wanneer ik me weer eens zorgen maakte over het budget.

De ceremonie verliep perfect. De zon scheen door de ramen van het kleine stenen kerkje, mijn jurk glinsterde bij elke stap, en toen ik in zijn ogen keek, dacht ik echt dat ik de rest van mijn leven met hem wilde doorbrengen…….

lees meer op de volgende pagina