Toen Elise hoorde dat de rijke, oudere zakenman Henrik Van Dalen geen familie had, geen kinderen en nauwelijks vrienden, voelde het alsof het lot haar een gouden sleutel had aangeboden. Ze was een 24-jarige studente economie die moeite had om haar studie en huur te betalen. Elke maand was het een strijd. De gedachte aan stabiliteit, luxe en vrijheid maakte haar zwak.

Niet uit liefde, maar uit nood en ambitie begon Elise Henrik vaker op te zoeken in het café waar hij elke ochtend zijn koffie dronk. Hij was vriendelijk, beleefd, en bovenal — alleen. Zijn ogen straalden warmte uit, en hij was duidelijk gevleid door de aandacht van een veel jongere vrouw.

Langzaam groeide het contact. Eerst praatten ze enkele minuten. Daarna nodigde hij haar uit voor lunches, uitstapjes en uiteindelijk diners in dure restaurants die ze zich nooit zou kunnen veroorloven. Elise was slim en charmant; ze wist precies hoe ze zijn vertrouwen moest winnen. Ze lachte om zijn grappen, luisterde naar zijn verhalen en deed alsof ze zijn verleden fascinerend vond.

Henrik begon te bloeien door haar aanwezigheid. Hij gaf toe dat hij zich sinds het overlijden van zijn ouders vaak eenzaam voelde. Elise zag hoe hij naar haar keek, en in zijn blik zag ze iets kostbaars……………

Lees verder op de volgende pagina