Mijn grootvader stond langzaam op, steunend op zijn stok, en keek Melinda recht aan.
‘Melinda, ik heb de hele middag gezwegen,’ begon hij, zijn stem laag maar scherp.
‘Maar nu is het tijd om duidelijkheid te scheppen.’
De hele zaal verstijfde. Het leek alsof zelfs de decoraties ophielden met bewegen.
Melinda’s glimlach bevroor op haar gezicht alsof iemand een pauzeknop had ingedrukt.
Mijn vader richtte zich op in zijn stoel, zichtbaar nerveus.
Opa zette een stap naar voren. De tik van zijn stok op de houten vloer galmde als een hamer in een rechtszaal.
‘Deze babyshower is prachtig,’ zei hij, terwijl hij langzaam met zijn hand gebaarde naar de versiering.
‘De ballonnen, de tafels, het eten… elk detail is tot in de puntjes verzorgd………..