Ik ging zitten op de krappe middenstoel in rij 12, pakte mijn koptelefoon en wachtte geduldig. De vlucht werd drukker, mensen stopten hun bagage weg, en er ontstond typische pre-vlucht-chaos.
Twee minuten later hoorde ik mijn naam door de luidspreker.
‘Mevrouw Van Dijk, zou u naar voren willen komen?’
Het arrogante koppel keek meteen om. De vrouw trok een wenkbrauw op.
‘Wat hebben zij nu weer nodig?’ murmelde ze.
Ik glimlachte beleefd en stond op.
Aan de voorkant van de cabine stond dezelfde stewardess met een warm glimlachje.
‘We hebben een stoel voor u vrij in business class,’ zei ze, luid genoeg zodat de passagiers om ons heen het konden horen. ‘Dankzij uw loyaliteitsstatus.’
Het koppel verstijfde zichtbaar.
‘Business class?’ fluisterde de vrouw, haar arrogantie verdwenen als sneeuw voor de zon.
Ze keek snel naar mijn voormalige premiumstoel, alsof ze hoopte dat de stewardess haar zou corrigeren……..