Toen het bijna avond werd, hielp mijn dochter mij met de tafel dekken. Ze was zo enthousiast dat ze de borden drie keer opnieuw neerzette. “Alles moet perfect zijn,” zei ze trots.

En toen, precies om 18.07 uur, klopte het op de deur. Mijn hart bonsde in mijn keel.

—

Het onverwachte gezicht

Ik liep langzaam naar de deur en opende die met trillende handen. Maar wat ik zag, was totaal anders dan ik had gevreesd.

Voor me stond geen onbekende man die mijn wereld zou instorten. Het was een vriendelijke verkoper die ik vaag kende uit de buurt. In zijn handen hield hij een doosje met chocolade en een ballon.

Hij glimlachte vriendelijk en zei:

– “Goedenavond, meneer. Vergeef me dat ik zomaar binnenval. Uw dochter komt me vaak begroeten wanneer ik in de straat ben. Ze noemt me altijd ‘papa’. Daarom dacht ik dat het leuk zou zijn om haar een kleine verrassing te geven voor Vaderdag.”

Ik verstijfde opnieuw, maar deze keer van opluchting. Achter mij hoorde ik het vrolijke stemmetje van mijn dochter:

– “Zie je, papa? Hij is gekomen!…..

lees meer op de volgende pagina