Het was een gewone dinsdagavond. De geur van gebakken zalm vulde de keuken, het glas wijn dampte zachtjes, en alles leek rustig. Totdat ik, op een toon die ik zelf vrij onschuldig vond, zei:

— Vandaag heb ik de zolder opgeruimd. Eindelijk al die oude rommel weg!

Mijn man liet zijn vork vallen.

— Welke oude rommel precies?

Ik haalde mijn schouders op.

— Och, gewoon dozen met oude spullen, kapotte apparaten, een paar vergeelde kleren… niets belangrijks.

Hij keek me aan alsof ik net had gezegd dat ik zijn auto in brand had gestoken.

— Je hebt toch niet… mijn oude schooljas weggegooid? Die bruine met de leren mouwen?

Ik knikte aarzelend.

— Ja, die. Hij rook naar motten en er zat een gat in de elleboog. Waarom?

Zijn ogen werden groot.

— Dat was geen oude jas, dat was geschiedenis! Dat was de jas waarin ik mijn eerste liefdesbrief kreeg, de jas die ik droeg toen ik mijn diploma haalde!…..

lees meer op de volgende pagina