‘Waarom zou een groot bedrijf dit willen hebben?’ vroeg ik.

Hij glimlachte flauwtjes, alsof ik een vraag stelde waarvan hij het antwoord al honderd keer had herhaald.
‘Locatie. Potentie. Meer kan ik daar niet over zeggen.’

Met die vage belofte overhandigde hij me zijn kaartje en liep weer naar de SUV. Zonder nog iets te zeggen, reed de wagen weg in een wolk van stof.

—

Een verborgen verleden

Die nacht sliep ik nauwelijks. Terwijl ik op een gammel luchtbed in de woonkamer van de boerderij lag, bleef de vraag knagen: waarom had opa dit huis speciaal aan mij nagelaten?

De volgende dag begon ik de zolder op te ruimen. Tussen dozen vol vergeelde kranten en kapotte meubels vond ik een houten kist. Het slot was oud en verroest, en met wat moeite kreeg ik het open.

Binnenin lagen bundels brieven, zorgvuldig gebonden met touw. De oudste dateerde uit de jaren ’40. Het waren liefdesbrieven, geschreven door mijn grootvader aan een vrouw die ik niet kende. In sommige brieven schreef hij over plannen om een nieuw leven te beginnen, weg van de stad, op een plek waar niemand hen zou storen…..

lees meer op de volgende pagina