Toen Natalie wakker werd, stond ik te koken.

Ze keek verbaasd naar de plastic pan.

“Wat is dát?”

“Je nieuwe keuken,” zei ik glimlachend. “Alles splinternieuw, helemaal hygiënisch!”

De les begint

Tegen de middag wilde Natalie lunch maken.

Na vijf minuten hoorde ik haar roepen.

“Uh… de bodem van de pan is verbrand.”

“Ja,” zei ik rustig. “Die is van de discountwinkel. Mooi hè? Betaalbaar én… tijdelijk.”

Ze probeerde een omelet te bakken, maar het ei plakte zo erg dat de pan de vuilnisbak in kon.

Toen ze de snijplank pakte, brak die in tweeën.

Elke keer dat ze iets gebruikte, ging er iets mis.

Ik zei niets — ik keek alleen toe.

Aan het einde van de dag had ze een aanrecht vol kapotte spullen en een gezicht dat sprak boekdelen.

De confrontatie

“Oké,” zuchtte ze uiteindelijk. “Ik geef het toe. Misschien was het niet slim om je oude spullen weg te gooien……

lees meer op de volgende pagina