„Jana, maak er nou geen drama van. Mijn moeder bedoelt het goed,“ zei hij zacht.

„Het gaat niet over bedoelingen,“ antwoordde ze. „Het gaat erom dat ze zomaar beslist over ons huis.“

Larissa klapte de deksel op de pot en draaide zich met een zucht om. „Weet je, Janotsjka, ik snap dat het zwaar is. Hormonen, vermoeidheid, onzekerheid… Je bent net moeder geworden. Ik geef je de ruimte. Maar wees niet ondankbaar.“

Het woord ondankbaar bleef hangen in de lucht, zwaar als een klap. Jana beet op haar lip. Ze wist dat ze kon uitbarsten, maar één blik op kleine Dima hield haar tegen. De baby sliep vredig in haar armen, onbewust van de storm die door zijn nieuwe thuis raasde.

⸻

De eerste nacht was een ramp. Larissa bleef tot laat op, haar hakken klakkend over de houten vloer. Ze zette thee, belde luid met een vriendin en zong zacht Russische volksliedjes in de keuken.

Jana lag in bed, slapeloos, terwijl Oleg rustig naast haar ademde.

„Oleg,“ fluisterde ze. „Dit gaat niet werken.“

Hij draaide zich op zijn zij, half slapend. „Ze bedoelt het goed, Jana. Laat haar even. Morgen praat ik met haar…….

Lees verder op de volgende pagina