— wat gebeurt er dan met jou?
Ana haalde haar schouders op.
— Dan kan mama blijven.
— En dan hoef ik niet bang te zijn.
De woorden deden iets in zijn borst bewegen.
Een gevoel dat hij jaren niet had gevoeld.
Victor groeide op in een arme buurt.
Lang voordat hij miljardair werd.
Lang voordat hij leerde dat geld belangrijker was dan mensen.
Hij keek naar de investeerders rond de tafel.
Hun gezichten waren gespannen.
Eén van hen zei snel:
— Victor, we hebben geen tijd voor dit.
— De vergadering moet beginnen.
— Die documenten…
Victor stond langzaam op.
Hij pakte de mallette van Ana.
Opende hem.
Ja.
Alles zat er nog in.
Het bewijs van zijn onschuld.
De contracten.
De originele handtekeningen.
Hij sloot de mallette weer.
En toen deed hij iets wat niemand had verwacht.
Hij draaide zich naar de investeerders.
— De vergadering is voorbij.
— Wat? riep een van hen.
Victor keek hen kalm aan.
— Mijn bedrijf gaat door.
— Maar niet zoals jullie dachten.
— Het project bij de brug… wordt gestopt.
De kamer explodeerde bijna.
— Dat kost miljoenen! schreeuwde iemand.
— Misschien, zei Victor rustig.
— Maar sommige dingen kosten meer als je ze verliest.
Hij keek naar Ana.
— Zoals je ziel.
De zaal werd stil.
Victor knielde opnieuw voor het meisje.
— Ik beloof het, zei hij…………….