Aller au contenu
En ineens… viel alles op zijn plaats.
“Wat heb je gedaan?” vroeg hij, zijn stem laag en gevaarlijk.
Bianca haalde haar schouders op.
“Ik heb alleen de waarheid geholpen naar boven te komen,” zei ze koel. “Je moest toch ooit kiezen, Héctor. Tussen je verleden… en je toekomst.”
Toekomst?
Zijn maag draaide om.
Dit ging niet over liefde.
Dit was controle.
Manipulatie.
Een val.
Héctor stond langzaam op, zijn ogen nog steeds op Bianca gericht.
Toen… draaide hij zich om.
Niet terug naar de auto.
Niet naar Bianca.
Maar naar de kerk.
De zware deuren stonden nog open.
Binnen werd gelachen. Gefluisterd. Gewacht.
Hij liep naar binnen, nat, stil… maar met een vastberadenheid die iedereen onmiddellijk deed zwijgen.
Alle hoofden draaiden.
De muziek stopte.
Bianca volgde hem, haar glimlach gespannen.
“Wat doe je?” fluisterde ze fel. “We moeten doorgaan.”
Maar Héctor liep door, recht naar het altaar.
De priester keek verward.
De gasten hielden hun adem in………………..