Te licht.
Een zachte wind waaide langs me heen. Paarse bloemblaadjes dwarrelden neer.
Langzaam opende ik de zak.
Er zat geen afval in.
Binnenin lag een versleten bruine envelop… zorgvuldig verpakt in plastic.
Mijn handen begonnen te trillen toen ik hem eruit haalde.
Ik opende hem.
En op het moment dat ik zag wat erin zat… veranderde alles.
Want de man die vijf jaar lang niets had gezegd…
had me zojuist iets gegeven dat alles kon vernietigen waarvan zijn familie dacht dat ze het van mij hadden afgepakt…