— Dat klopt, zei ik.

— Alleen was ik de familie.

Aan de andere kant van de lijn hoorde ik een stoel schuiven.

— Vierhonderdduizend euro… fluisterde hij.

— En ze heeft jouw identiteit gebruikt?

— Ja.

Hij bleef stil.

Toen zei hij iets dat ik niet had verwacht.

— Dank je.

Ik knipperde verrast.

— Waarvoor?

— Voor de waarheid.

Hij ademde diep in.

— Als ik dit pas na het huwelijk had ontdekt… was het veel erger geweest.

Ik hoorde stemmen op de achtergrond.

Camille.

Ze klonk woedend.

— JULIEN! Geef me de telefoon!

Hij antwoordde niet.

— Ik moet ophangen, zei hij tegen mij.

— Maar één ding moet je weten.

Mijn hart sloeg iets sneller.

— Het huwelijk gaat niet door.

Een paar seconden later werd de verbinding verbroken.

Ik bleef zitten, starend naar mijn telefoon.

Toen begon hij opnieuw te trillen.

Deze keer was het Camille.

Ik nam op.

— Wat heb je gedaan?! schreeuwde ze.

Het café werd even stil……………….

Lees verder op de volgende pagina.