Behalve… ik.

Die avond thuis keek ik naar Jenna. Ze was lief, normaal, niets verried dat er iets speelde. Toch kon ik mijn gedachten niet stoppen.

Waarom had ze niets gezegd?

Schaamde ze zich voor mij?

Of was er iets dat ik niet mocht weten?

Op de avond van haar verjaardag trok ik mijn beste pak aan. Ik stopte de oorbellen in mijn jaszak en verliet het huis zonder iets te zeggen.

Wat ik daar ontdekte, veranderde alles.

Toen ik Le Bijou binnenliep, zag ik haar meteen.

Jenna stond in het midden van de zaal, lachend… maar niet zoals ik haar kende. Aan haar zijde stond haar baas, zijn hand bezitterig op haar rug.

Ik hoorde flarden van gesprekken.

“Ze gaat promotie maken.”

“Ze zijn zo’n mooi stel.”

Mijn wereld kantelde.

Ik stapte naar voren. De muziek stopte. Iedereen keek.

Jenna verstijfde toen ze me zag.

“Wat doe jij hier?” fluisterde ze………….

Lees verder op de volgende pagina.