Ik glimlachte.
“De dag van het huwelijk.”
Vrijdagmiddag om drie uur…
tekende ik de laatste documenten.
De overdracht was officieel.
De sleutels gingen naar de nieuwe eigenaren.
En juridisch gezien…
had Dalton geen huis meer.
Maar hij wist het nog niet.
Die avond vond het huwelijk plaats.
Volgens mijn vriendin die daar was, zag alles er perfect uit.
De tuin was gevuld met lichtjes.
De tent zat vol gasten.
Dalton stond trots bij het altaar.
Nicole straalde in haar jurk.
Iedereen geloofde dat het een sprookje was.
Tot ongeveer negen uur ’s avonds.
Toen er twee auto’s de oprit op reden.
Een makelaar.
En het jonge stel dat het huis had gekocht.
Mijn vriendin vertelde later dat eerst niemand begreep wat er gebeurde.
De makelaar liep rustig naar Dalton.
Hij fluisterde iets in zijn oor.
Dalton’s gezicht werd eerst verward.
Daarna bleek.
“Wat bedoel je… verkocht?” zei hij luid.
De muziek stopte………………..