Aller au contenuDe volgende ochtend begon ik aan de eerste stappen van het proces om weer een stabiel leven op te bouwen. Ik zou beginnen met het zoeken naar werk, en misschien, als alles goed ging, een woning vinden. Maar ik wist dat ik dat niet alleen zou doen. Ik had steun, niet alleen van de mensen hier, maar ook van mezelf. Want voor het eerst sinds lange tijd voelde ik dat ik in staat was om voor mijn kinderen te zorgen zonder me te schamen voor wat ik was geworden.
Die avond, terwijl mijn dochters zich nestelden in hun bedden, keek ik naar buiten. De lucht was helder, de sterren zichtbaar boven ons. Misschien was de weg naar een nieuw leven lang, en vol onzekerheden, maar ik was bereid om die weg te volgen. En als ik ooit terugkijk, zou ik weten dat ik sterker was geworden door alles wat ik had doorgemaakt. En dat was iets dat niemand me kon afnemen.
In dat moment voelde ik een diepe vrede. We waren nog steeds een gezin, en we zouden een nieuwe toekomst bouwen. En ik zou ervoor zorgen dat deze keer, alles wat we hadden, van ons zou zijn.