En begon zachtjes te fluisteren.

Ik zette het geluid harder.

Mijn hart sloeg een slag over toen ik haar woorden hoorde.

— Ga weg… fluisterde ze. — Laat mijn zoon met rust.

Ik fronste.

Met wie praatte ze?

De gang was leeg.

Maar Margaret bleef naar de trap kijken.

Toen zei ze iets dat me deed verstijven.

— Je hebt hem al één keer genomen… je krijgt hem niet nog een keer.

Plotseling leek haar gezicht doodsbang.

Toen draaide ze zich om… en liep snel terug naar haar kamer.

Ik zat verstijfd voor het scherm.

Die avond besloot ik Liam alles te laten zien.

Toen hij de video zag, werd zijn gezicht langzaam bleek.

— Liam… zei ik zacht. — Met wie praat je moeder?

Hij bleef een tijdje stil.

Toen fluisterde hij:

— Dat is… onmogelijk.

— Wat bedoel je?

Hij keek opnieuw naar het scherm.

— Mijn moeder deed dit vroeger ook.

— Wanneer?

Hij slikte.

— Toen mijn broer nog leefde.

Ik voelde een koude rilling over mijn rug lopen.

— Je broer?

Liam knikte langzaam.

— Mijn oudere broer Daniel stierf tien jaar geleden.

— Wat is er gebeurd?

Liam keek naar de vloer.

— Hij stierf in dit huis.

Mijn hart begon sneller te slaan.

— Hoe?

— Hartstilstand. Midden in de nacht.

Hij wees naar de deur op het scherm.

— Om drie uur.

De stilte in de kamer werd zwaar.

— Sindsdien… zei Liam langzaam… hoort mijn moeder soms stappen op de trap…………..

Lees verder op de volgende pagina.