“Marissa?” fluisterde ik.

Mijn kapster.

“Hallo, lieverd,” zei ze zacht. “Het spijt me zó dat dit zo moest lopen, maar ik denk dat we de tijd kunnen inhalen.”

Mijn benen trilden. “Maar… mijn afspraak was geannuleerd.”

Marissa knikte. “Dat klopt. Door iemand die zich voordeed als jouw wettelijke voogd.” Ze wierp een korte, veelzeggende blik op Valerie. “Maar gelukkig nemen wij zulke dingen serieus.”

Valerie’s gezicht werd asgrauw.

“Dit is belachelijk,” zei ze scherp. “Wie heeft dit geregeld?”

Op dat moment klonk er een andere stem achter ons.

“Ik.”

Mijn vader stond in de deuropening.

Zijn jas hing nog los, zijn stropdas half af, alsof hij rechtstreeks van kantoor was gekomen.

“Pap?” Mijn stem brak.

Hij keek me aan, zijn blik zacht. “Het spijt me dat ik je telefoontje gemist heb. Maar toen ik later je voicemail hoorde… heb ik een paar mensen gebeld.”

Hij richtte zich tot Valerie. Zijn stem was kalm, maar ijzig.

“De kapsalon had alles gelogd. Tijd, nummer, naam. Ze belden mij om te bevestigen waarom een minderjarige zó’n belangrijke afspraak had geannuleerd zonder overleg……………

Lees verder op de volgende pagina.