Aller au contenuZe hadden niet gerekend op modder.
Op regen.
Op een eenvoudige vrouw die hout ging verzamelen.
De verrader werd gearresteerd.
Het imperium kwam weer onder zijn controle.
Maar Alejandro was veranderd.
De man die terugkeerde naar zijn glazen toren in de stad was niet dezelfde die was verdwenen.
Hij verkocht een deel van zijn bedrijven.
Startte een fonds voor plattelandsgezinnen.
Investeerde in scholen in afgelegen regio’s.
Zijn adviseurs begrepen het niet.
“Dit levert niets op,” zeiden ze.
Hij glimlachte alleen maar.
Maanden later keerde hij terug naar het houten huis.
Niet met journalisten.
Niet met camera’s.
Alleen.
Laura stond op het veld toen ze hem zag aankomen.
Ze wist al dat hij zou terugkomen.
“Je past hier niet meer,” zei ze zacht toen hij dichterbij kwam.
Hij keek naar het huis. Naar de kinderen die buiten speelden………………