“WAT HEB JE GEDAAN?!” schreeuwde Ethan door de telefoon.

Ik trok de telefoon iets van mijn oor weg. Mijn hart begon meteen sneller te kloppen.

“Waar heb je het over?” vroeg ik, nog half in shock door het feit dat hij überhaupt belde.

Aan de andere kant van de lijn hoorde ik hem vloeken.

“Mijn rekening! Mijn kaarten! Alles is geblokkeerd! En de politie heeft me net gebeld!”

Ik stond op uit mijn stoel.

“De politie?”

“Doe niet alsof je nergens van weet!” riep hij. “Wat heb je gedaan met mijn geld?!”

Mijn handen begonnen te trillen.

“Jouw geld?” zei ik langzaam. “Ethan… dat is mijn geld.”

Hij lachte nerveus.

“Nou, blijkbaar denkt iemand anders daar anders over!”

Voordat ik kon antwoorden, hoorde ik een andere stem op de achtergrond. Maya.

“Ethan, geef me die telefoon!”

Er volgde wat geritsel.

Toen sprak zij.

“Laura, wat heb jij gedaan? Onze rekeningen zijn bevroren!”

Mijn hoofd draaide.

“Onze?”

“Ja! De bank zegt dat er een fraudeonderzoek loopt!”

Mijn hart sloeg een slag over.

“Fraude?”

Ik had wel formulieren ingevuld bij de bank, maar zulke dingen duren normaal weken.

“Dit is krankzinnig!” riep Ethan weer. “De bank zegt dat iemand alle transacties heeft gemarkeerd als verdachte activiteiten!”

Mijn blik gleed langzaam naar de woonkamer.

Emily zat op de vloer met haar kleurpotloden.

Ze keek naar mij.

Rustig.

Bijna… afwachtend.

“Ethan,” zei ik voorzichtig, “ik heb alleen een klacht ingediend bij de bank.”

“Dat is niet alles!” schreeuwde hij. “Iemand heeft ook bewijs gestuurd!”

Mijn maag draaide om.

“Bewijs?”

“Ja! Screenshots van mijn berichten! Mijn plannen met Maya! Alles!”

Ik voelde het bloed uit mijn gezicht wegtrekken.

“Welke berichten?”

Hij zweeg een seconde.

Toen siste hij:

“De berichten waarin ik zeg dat ik je geld ga nemen en verdwijnen…………….

Lees verder op de volgende pagina.