Ik keek naar Adrien.
Hij begon ongemakkelijk te bewegen.
— Drie jaar geleden stond Nexora op het punt failliet te gaan. Banken trokken zich terug. Investeerders vluchtten.
In de zaal werd zacht gefluisterd.
— Op dat moment kocht een privéfonds stilletjes 72 procent van de aandelen.
Ik pauzeerde.
— Dat fonds… was van mij.
De zaal bevroor.
Adrien lachte zenuwachtig.
— Claire, dit is niet grappig—
Ik haalde een dunne map uit mijn tas en gaf die aan Hector.
Hij opende hem.
Binnenin lagen de officiële documenten.
Hij keek op… en knikte.
— Het is waar.
Een golf van geschokte stemmen ging door de zaal.
Adrien werd bleek.
— Wacht… wat?
Ik keek hem rustig aan.
— Ik ben de grootste aandeelhouder van Nexora Systems.
Ik zette de microfoon iets dichter bij mijn mond.
— En technisch gezien… de eigenaar van het bedrijf.
Lucie’s glas viel bijna uit haar hand.
Adrien staarde me aan alsof hij een vreemde zag.
— Dat… dat is onmogelijk…
Ik glimlachte licht.
— Toch is het zo.
Ik draaide me naar de gasten.
— Ik heb jarenlang gezwegen omdat ik wilde zien wie de mensen werkelijk waren wanneer ze dachten dat niemand keek.
Mijn ogen gingen terug naar Adrien.
— En vanavond heb ik dat antwoord gekregen.
De stilte werd zwaar.
Hector nam opnieuw het woord.
— In naam van de raad van bestuur wil ik officieel bevestigen dat mevrouw Claire Morel inderdaad de meerderheidsaandeelhouder van Nexora Systems is……………….