Aller au contenu“Dat is niet langer mijn probleem,” zei ik.
Ik hing op.
Drie weken later zat ik in mijn nieuwe kantoor.
Groter.
Stiller.
Sterker.
Mijn advocaat zat tegenover mij.
“Alles is afgerond,” zei hij.
“De scheiding, de activa, de bescherming van uw bedrijf… alles is veilig.”
Ik knikte.
“En Marc?”
Hij bladerde door zijn dossier.
“Schulden. Onderzoek. Geen inkomen.”
Ik voelde… niets.
Geen wraak.
Geen plezier.
Alleen afsluiting.
Later die avond liep ik alleen door mijn nieuwe appartement.
Geen herinneringen.
Geen leugens.
Alleen rust.
Mijn telefoon trilde.
Een onbekend nummer.
Ik keek ernaar… en negeerde het.
Sommige hoofdstukken…
verdienen geen antwoord meer.
En wat zij een einde noemden…
was voor mij
het begin
van een leven
waar niemand mij nog als vanzelfsprekend kon beschouwen.