“Dat is niet mogelijk,” mompelde hij.

“Dit is mijn huis…”

“Niet volgens de documenten, meneer,” antwoordde de bewaker kalm.

Achter hem begon Angélique nerveus te bewegen.

“Marc… wat gebeurt er?” fluisterde ze.

Hij draaide zich naar haar om, zichtbaar in paniek.

“Ik… ik weet het niet.”

Maar diep vanbinnen wist hij het wél.

Hij pakte zijn telefoon.

Belde mij.

Ik keek naar het scherm terwijl het rinkelde.

In mijn hotelsuite.

Met uitzicht over de stad.

Ik liet hem drie keer overgaan.

Toen nam ik op.

“Hallo, Marc.”

Zijn stem brak bijna meteen.

“Sophie! Wat heb je gedaan?!”

Ik glimlachte licht terwijl ik een slok koffie nam.

“Ik heb verkocht wat van mij was.”

“Dit is ook mijn huis!”

“Was,” corrigeerde ik rustig.

Stilte.

“Waar ben je?” vroeg hij.

“Niet daar,” antwoordde ik.

Angélique probeerde mee te luisteren.

Ik hoorde haar fluisteren:

“Zeg haar dat ze moet stoppen met deze onzin…”

Ik lachte zacht.

“Je nieuwe vrouw klinkt gespannen.”

“Ze is zwanger!” beet hij me toe.

“Dit is niet het moment voor spelletjes!”

Mijn stem werd kouder.

“Jouw timing was ook niet geweldig… trouwen terwijl je nog getrouwd bent.”

Hij zweeg.

Ik ging verder.

“Maak je geen zorgen, Marc. Ik heb nog meer ‘cadeaus’ voorbereid.”

Hij slikte……………

Lees verder op de volgende pagina.