Aller au contenuHet begon op een regenachtige woensdagochtend. Ik, Sophie van Dijk, 34 jaar oud, stond in de keuken van mijn kleine appartement in Rotterdam, terwijl ik probeerde mijn twee kinderen, Emma en Lucas, klaar te maken voor school. Mijn ex-man, Thomas, had ons acht maanden geleden verlaten, zogenaamd om een “beter leven” te zoeken, maar in werkelijkheid had hij ons vertrouwen en geluk verraden. Sindsdien had ik de volledige verantwoordelijkheid voor onze levens genomen.
Die ochtend voelde alles zwaarder dan normaal. De regen sloeg tegen het raam, de kinderen waren moe en hongerig, en mijn portemonnee voelde lichter dan ooit. Toen ik mijn tas pakte, hoorde ik de deurbel. Een bezorger stond daar met een pakketje, groot en zwaar, zonder afzender. Het was ongewoon; ik had niets besteld. Met trillende handen opende ik het doosje. Binnenin lag een oud, vergeeld fotoalbum en een brief.
De brief was met sierlijke letters geschreven:
« Sophie, dit is voor jou. Open je ogen en zie wat je nooit hebt gezien……..