Kleedde me rustig aan.
En ging naar het raam.
De stad was grijs, maar levend.
Ik wist dat dit het echte moment was.
Niet gisteravond.
Niet de afwas.
Maar dit.
De keuze.
Ik typte terug.
Message
Ik kom.
Maar niet om terug te gaan naar hoe het was.
Ik kom om te zien of het echt anders kan zijn.
Toen legde ik mijn telefoon neer.
Pakte mijn jas.
En liep de deur uit.
Niet als iemand die terugkeert naar haar plaats.
Maar als iemand die eindelijk zelf beslist waar die plaats is.
En wat er daarna zou gebeuren…
zou niet afhangen van hoe stil ik kon blijven.
Maar van hoe duidelijk ik eindelijk was geworden