Histoire 1996

Wat ik leerde

Ik heb door dit alles geleerd dat liefde vele vormen kent. Soms bereikt het ons niet op de manier die we verwachten, maar het verdwijnt nooit echt. Mijn zoon en ik hadden onze laatste woorden niet kunnen delen, maar via Sophie en haar dochter kreeg ik toch nog een stukje van hem terug.

Elke dag dat ik het graf bezoek, voel ik niet alleen verdriet maar ook dankbaarheid. Verdriet om alles wat onuitgesproken bleef, maar dankbaarheid omdat ik nu weet dat mijn zoon een goed en warm mens was.

De speelgoedjes die blijven verschijnen, zie ik niet langer als een mysterie maar als een symbool. Een teken dat liefde blijft voortleven, zelfs voorbij de dood.

Laisser un commentaire