— Heb jij ooit geprobeerd hen te corrigeren?

Ze zei niets.

En dat was al antwoord genoeg.

Ik zuchtte.

— Drie jaar lang hebben ze jou bedankt voor iets dat ik deed.

— En jij hebt nooit iets gezegd.

Ze keek naar de vloer.

— Ik wilde geen ruzie.

— Nee, zei ik.

— Je wilde de waardering.

Ze opende haar mond om iets te zeggen, maar stopte.

Toen fluisterde ze:

— Ze hebben het nodig.

— Ik ook ooit, zei ik.

— Hun respect.

Een lange stilte hing tussen ons.

Toen keek ze plots weer op.

— Dus wat ga je doen?

Ik keek naar buiten.

De regen begon tegen de ramen te tikken.

— Niets.

Haar ogen werden groot.

— Claire…

— Ze hebben mij gezegd dat ik moest stoppen.

— Dus ik ben gestopt………….. ..

Lees verder op de volgende pagina.