Aller au contenuMeredith’s gezicht was verwrongen van woede. “Hij was niet helder! Hij was ziek!”
Gavin knikte. “Medisch bevestigd dat hij volledig wilsbekwaam was.”
Javier draaide zich naar mij toe, zijn ogen vol haat. “Dit was jouw plan.”
Ik glimlachte zwak. “Ik wist hier niets van. Net als jij.”
Camila fluisterde: “Je verpest alles…”
Ik stapte eindelijk naar voren.
“Kijk eens aan,” zei ik rustig. “Voor het eerst in jaren zit ik hier… en heb ik niets afgenomen. Ik kreeg wat mij werd gegeven.”
Gavin sloot het dossier. “De vergadering is beëindigd.”
Buiten haalde ik diep adem.
De lucht voelde lichter. Vrijer.
Mijn telefoon trilde. Een bericht van Patricia.
‘Ik zei toch dat hij wist wat hij deed. Bel me. We hebben werk te doen.’
Ik keek nog één keer naar het gebouw achter me.
Javier stond binnen, schreeuwend. Meredith huilde. Camila zat roerloos.
En ik?
Ik liep weg.
Niet met wraak.
Maar met waarheid.
En eindelijk… met rust.