Ik keek hem recht aan. “Voor haar was het een nacht te veel.”

Ik wees naar de doos. “Dus vannacht slaap jij daar. In de gang.”

“Dat meen je niet,” zei hij scherp.

“Oh, dat meen ik wél,” antwoordde ik. “En dat is nog maar het begin.”

Die nacht sliep Clifford in de gang. Op het matras. Met één dunne deken.

Ik sliep bij mijn moeder. In het gastenkamerbed. Met extra kussens en een warme lamp.

De volgende ochtend had ik al afspraken gemaakt.

Een zorgschema. Professionele thuiszorg. Mijn werk had ik geïnformeerd dat ik tijdelijk minder beschikbaar was. En ik had een gesprek gepland met een advocaat. Gewoon… om mijn opties te kennen…………

Lees verder op de volgende pagina.