“Ik… ik ben interieurontwerpster,” zei ze uiteindelijk. “Russell heeft me ingehuurd.”

Ik lachte. Hard. Ongelooflijk.

“Interieurontwerpster?” herhaalde ik. “In mijn badjas?”

Russell sprong op. “Ginger, luister. Dit is allemaal niet wat je denkt.”

“Dat zeg je altijd,” beet ik hem toe.

Hij begon heen en weer te lopen, handen door zijn haar. “Die maand apart wonen… het was niet alleen om ‘ons’. Ik moest ruimte maken. Letterlijk.”

Mijn maag trok samen. “Waarvoor?”

Hij keek me eindelijk recht aan. “Voor verandering.”

Lila stapte naar voren. “Russell zei dat het huis een nieuwe start nodig had. Dat jullie vastzaten in oude patronen.”

“Dus je besloot mij eruit te zetten,” zei ik, “zodat jij hier iemand anders kon binnenlaten?”

“Het is niet zo simpel,” zei hij.

“Voor mij wel,” antwoordde ik. “Je wilde vrijheid. En je gebruikte therapietaal om het goed te praten.”

Hij werd rood. “Ik heb je niet bedrogen.”

“Maar je hebt me wel vervangen,” zei ik zacht. “Al was het maar tijdelijk.”

Er viel een lange stilte.

Toen zei Lila iets wat alles veranderde.

“Ginger… ik wist niet dat jij hier niet achter stond. Russell zei dat dit een gezamenlijk besluit was. Dat jullie allebei afstand wilden……………..

Lees verder op de volgende pagina.