Die woorden deden pijn.

— We worden eruit gezet… omdat we mensen te eten hebben gegeven? vroeg Jane ongelovig.

— Ik ga hier niet over discussiëren, zei Linda koud. — Ga alstublieft.

Met brandende wangen pakten we onze jassen. Sommige gasten keken medelijdend, anderen durfden ons niet aan te kijken.

Bij de deur pakte Tom mijn arm.

— Ik bel je, fluisterde hij. — Het spijt me.

Ik knikte, maar wist niet of ik dat gesprek wel wilde.

Twee dagen later

Maandagmiddag ging mijn telefoon.

Tom.

Ik liet hem een paar keer overgaan, maar nam toen op.

— Hallo?

— Mike… ik moet je mijn excuses aanbieden, zei hij meteen. — Echt.

Ik zei niets.

— We wisten het niet, ging hij verder. — Over het buffet.

— Wat bedoel je?

— Er zou een tweede ronde eten komen, zei Tom. — Maar de cateraar heeft een grote fout gemaakt. Ze hebben de eerste tafels dubbele porties gegeven en toen was alles op.

Mijn maag trok samen…………….

Lees verder op de volgende pagina.