“Waar komt die pizza vandaan?” vroeg hij streng.

Het leek alsof de muziek zachter werd, of misschien was het gewoon de spanning in de zaal. Mensen keken weg, maar luisterden duidelijk mee.

— We hebben het zelf besteld — zei ik eerlijk. — Het buffet was leeg en veel mensen hadden nog honger. We hebben er zelf voor betaald.

Zijn wenkbrauwen gingen omhoog.

— U laat eten bezorgen op een bruiloft?

— Ja — zei Sarah rustig. — We wilden niemand storen. We probeerden alleen het probleem op te lossen.

Op dat moment verscheen Linda naast hem. Haar glimlach was strak.

— Wat is hier aan de hand?

Haar vader antwoordde meteen:

— Gasten hebben pizza besteld omdat het buffet op was. En ze eten het hier.

Linda keek naar de dozen, naar de gasten die weer lachten en aten.

— Mike, zei ze scherp, — waarom heb je dit gedaan zonder ons te vragen?

Ik haalde diep adem.

— Omdat mensen honger hadden, Linda. Aan onze tafel zat ook een zwangere vrouw en een oudere tante. We wilden jullie niet lastigvallen op jullie grote dag.

Ze leek even te twijfelen, maar haar gezicht verstrakte.

— Dit is gênant, zei ze. — Het laat ons eruitzien alsof we niet voor onze gasten hebben gezorgd.

Tom stond inmiddels naast haar, zichtbaar gespannen.

— Is dit waar? Heb je pizza besteld?

— Ja — zei ik. — Ik had je al gezegd dat er geen eten meer was.

Linda schudde haar hoofd.

— Dit kan niet. Het spijt me, maar ik wil dat jullie vertrekken. Nu…….

Lees verder op de volgende pagina.