Hij mompelde iets en liep weg.

Alleen in de kamer bleef Marina lang staan, starend naar de familiefoto op het nachtkastje. Met een besluit nam ze haar telefoon en zocht naar iemand die haar kon helpen de waarheid te achterhalen.

Midden juni in Sochi bood het water perfecte temperatuur: warm, met zachte golven. Andrey lag onder een parasol en keek toe hoe Vika zich in het water vermaakte. Haar gebruinde huid glinsterde in de zon, en nieuwsgierige blikken volgden haar bewegingen.

“Kom hier!” riep ze, zwaaiend met haar hand. “Het water is geweldig!”

Andrey stond moeizaam op en liep naar het water. Na drie dagen zorgeloos rusten, zonder werkstress, huishoudelijke taken en Marina’s constante verwijten, voelde hij nog steeds spanning in zich.

“Waar denk je aan?” vroeg Vika, zwemmend naar hem toe en hem om de nek grappend. “Vertel het me, zeg niet dat je aan werk dacht.”

“Nee, het is…,” aarzelde Andrey. “Ik ben vergeten het rapport voor vertrek te sturen.”

“Stommeling,” glimlachte Vika, terwijl ze zijn wang zachtjes kuste. “Je denkt toch aan je vrouw, hè?”

Andrey fronste.

“We hebben afgesproken dat we hier niet over praten.”

“Oké, oké,” zei Vika met een verzoenende toon. “Misschien kunnen we naar de boeien zwemmen?”

Die avond zaten ze in het restaurant van het hotel met uitzicht op zee. Vika droeg een nieuwe jurk, gekocht tijdens de dag in een boetiek langs de boulevard. Andrey keek hoe de zon haar huid gouden tinten gaf, en dacht dat ze werkelijk prachtig was. Toch bleef een gevoel van onrust in hem knagen.

“Morgen gaan we de bergen in?” vroeg Vika, terwijl ze van haar wijn nipte. “Ik wil mooie foto’s maken voor de sociale media.”

“Natuurlijk,” knikte Andrey. “We kopen ook wat souvenirs.”

“Houdt Marina van souvenirs?” vroeg Vika onschuldig.

Andrey schrok. “Ik heb je gevraagd deze discussie niet te beginnen.”

“Sorry,” zei ze en bedekte zijn hand met de hare. “Maar vroeg of laat zul je deze situatie moeten oplossen. We kunnen ons niet eeuwig verstoppen.”

“Ik weet het,” antwoordde Andrey met een sombere stem. “Ik praat met haar na de vakantie.”

“Serieus?” Haar ogen lichtten op van hoop. “Belooft u het?”

“Ik beloof het………………

Lees verder op de volgende pagina.