“Omdat ik je niet langer wilde bedriegen,” zei hij zacht. “En omdat ik niet nog eens iemand wilde verliezen door mijn lafheid.”

Ik draaide me om.

“Je had me al verloren op het moment dat je wegvluchtte van die weg,” zei ik.

Hij boog zijn hoofd.

De kamer vulde zich met een pijnlijke stilte. Ik zag een oude man voor me, gebroken door schuld en jarenlange spijt. Maar achter dat beeld zag ik ook de man die mijn leven had verwoest.

Twee waarheden bestonden tegelijk.

En ze vochten in mijn hart.

“Heb je ooit overwogen jezelf aan te geven?” vroeg ik.

Hij knikte langzaam.

“Vele keren. Ik reed zelfs eens naar het politiebureau. Maar ik was bang. Niet voor de gevangenis… maar voor jouw blik wanneer je de waarheid zou horen.”

Ik lachte bitter.

“En toch heb je me uiteindelijk getrouwd zonder het te vertellen.”

Zijn gezicht vertrok van schaamte.

“Ik hield al van je lang voordat het ongeluk gebeurde,” fluisterde hij. “Dat is de verschrikkelijkste waarheid van allemaal. Ik was jaloers op Malcolm. Ik haatte mezelf daarvoor. Die nacht… toen ik dronk… dacht ik aan hoe mijn leven eruit had kunnen zien als—”

“Stop,” zei ik scherp.

Hij zweeg.

Mijn knieën voelden zwak en ik ging op een stoel zitten. Mijn handen trilden.

Liefde. Verraad. Schuld. Rouw.

Alles vermengde zich tot een ondraaglijke last.

“Ik weet dat je me nooit kunt vergeven,” zei Bernard. “Maar ik kon niet sterven zonder dat je het wist. Morgen ga ik naar de politie.”

Ik keek hem aan.

Voor het eerst sinds Malcolm’s dood zag ik iets zuivers in zijn ogen — geen hoop, geen verwachting, alleen overgave.

Een deel van mij wilde schreeuwen. Een ander deel wilde instorten van vermoeidheid. Maar ergens diep vanbinnen voelde ik ook een vreemde helderheid.

Mijn leven was opnieuw verdeeld in een vóór en een na.

Voor deze nacht.

Na deze nacht.

“Je moet gaan,” zei ik uiteindelijk.

Hij slikte.

“Harriet—”

“Ga,” herhaalde ik zacht maar vastberaden.

Langzaam stond hij op. Hij keek nog één keer naar mij, alsof hij iets wilde zeggen, maar er kwamen geen woorden. Toen liep hij naar de deur en verdween in de donkere gang…………..

Lees verder op de volgende pagina.