Zacht.
Beschermend.
Elena draaide haar hoofd.
Morales kwam dichterbij…
en legde Leo voorzichtig in haar armen.
Heel voorzichtig.
Alsof ze wist…
dat dit moment alles betekende.
Leo huilde nog even…
en werd toen stil.
Zijn kleine lichaam ontspande tegen haar borst.
Elena sloot haar ogen.
— Mijn zoon… fluisterde ze.
Niet hun zoon.
Niet een “erfgenaam”.
Maar haar kind.
Haar waarheid.
Soms…
denken mensen dat macht betekent dat je iets kunt afnemen.
Maar echte macht…
ligt in wat niet gestolen kan worden.
En op dat moment…