Ze had altijd gedacht dat alles vanzelf goed zou komen, dat ik mijn rol als de stille steun van de familie zou blijven spelen. Maar dit was het moment waarop ik het niet meer zou doen.

« Alexis, wacht, » zei mijn vader zachtjes. « Je hoeft niet te gaan. Laten we hierover praten. »

Ik keek naar hem, maar mijn stem bleef kalm. « Nee, papa. Het is tijd dat ik mijn eigen leven ga leiden. Ik heb altijd gedacht dat ik jullie kon redden, maar nu moet ik eerst voor mezelf zorgen. En als dat betekent dat ik mijn verantwoordelijkheid neerleg, dan doe ik dat. » Ik pauzeerde en keek naar mijn moeder. « Jullie hebben altijd tegen me gezegd dat alles in orde was, dat Brandon het wel zou regelen. Maar waar was hij als de rekeningen niet betaald konden worden? Waar was hij toen ik alles alleen moest dragen?………………….

Lees verder op de volgende pagina.