Maar haar glimlach?

Gebroken.

“Jij,” zei ze, nauwelijks haar ergernis verbergend.

Ik knikte licht.

“Verrassing.”

Ethan kwam naar me toe.

Zijn blik… een mengeling van opluchting en schaamte.

“Claire—”

Ik stak mijn hand op.

“Niet nu.”

Ik liep langs hem heen.

Recht naar de manager van de locatie.

“U wacht op betaling?” vroeg ik kalm.

Hij knikte.

“Inderdaad, mevrouw.”

Ik haalde een map uit mijn tas.

Ja.

Ik had me voorbereid.

“Ik kan het volledige bedrag vandaag regelen,” zei ik.

Een golf van opluchting ging door de ruimte.

Maar ik hief één vinger.

“Onder één voorwaarde.”

Stilte.

Vivian keek me strak aan.

“En die is?” vroeg ze koel.

Ik draaide me naar haar.

Recht in haar ogen.

“De waarheid.”

Verwarring.

“Ik wil dat je, hier en nu, voor al deze mensen zegt… waarom ik niet uitgenodigd was.”

Een fluistering ging door de zaal.

Vivian verstijfde.

“Dit is ongepast…………

Lees verder op de volgende pagina.