Aller au contenuZe schoof haar verlovingsring van haar vinger en legde die voorzichtig in Daniels hand.
“Ik wilde een gezin,” zei ze kalm. “Geen zakenovereenkomst.”
Ze draaide zich naar haar gasten.
“Dank jullie dat jullie gekomen zijn. Het feest mag doorgaan — maar zonder bruidegom.”
Een paar seconden bleef iedereen roerloos.
Toen begon iemand te klappen.
Daarna nog iemand.
En plots vulde applaus de hele zaal.
Natalie liep van het podium af en haar vader sloeg een arm om haar schouders. Jada omhelsde haar huilend van trots.
Achter haar stond Eleanor versteend, haar perfecte ceremonie in puin.
Maar Natalie voelde zich lichter dan ooit.
Ze had die dag geen echtgenoot gewonnen.
Ze had zichzelf gekozen.
En dat was meer waard dan tien appartementen — of duizend beloften zonder liefde.