“Niet wat ik denk?” onderbrak ik, mijn stem scherp. “Ethan, ik heb bewijs. Luca heeft alles. De reserveringen, je uitgaven, alles.”

Er viel een stilte. Toen hoorde ik hem zacht mompelen: “Ik kan het uitleggen…”

“Uitleggen?” Ik voelde woede in mijn keel opkomen. “Je gebruikt mijn kaart, je bedriegt me, en je dacht dat ik het nooit zou ontdekken. En nu wil je uitleggen?”

Hij zweeg. Ik besloot hem niet langer toe te staan mijn tijd te verspillen. Bij aankomst op Oahu stond Luca me op te wachten, zijn gezicht gespannen maar vastberaden. “Alles is geregeld,” zei hij. “We hebben de bewijzen. Maar we moeten slim zijn. Ethan mag niets doorhebben voordat we alles hebben.”

Samen liepen we naar het hotel. Ik voelde mijn maag in elkaar krimpen. Kamer 318. Het bordje met zijn naam bevestigde dat dit echt was. Mijn handen trilden toen ik opbelde voor de kamer.

Een vrouw opende de deur. Madison. Ze glimlachte breed, onschuldig, maar haar ogen verrieden iets anders. “Claire?” zei ze, verrast mijn gezicht te zien.

“Ja,” zei ik, mijn stem stevig ondanks de trilling in mijn hart. “En ik wil alles weten. Alles wat hier gebeurt is.”

Ze lachte ongemakkelijk. “Kijk, Ethan en ik—”

“Stop,” onderbrak ik haar. “Ik wil bewijs, geen leugens. Waar is hij?”

Plotseling verscheen Ethan in de deuropening, zijn gezicht wit van schrik. “Claire… dit is een misverstand. Het is niet zoals het lijkt!”

Ik keek hem recht in de ogen. “Niet zoals het lijkt? Mijn broer heeft bewijs, de reserveringen, de spa, de cruises, je uitgaven. Dit is geen misverstand……………

Lees verder op de volgende pagina.