Twee honderd gasten.
Kristallen kroonluchters.
En één moment dat alles veranderde.
Maar het echte verhaal begon niet met de val in de taart.
Het begon maanden geleden.
Toen ik ontdekte dat ik mede-eigenaar was van het bedrijf dat Ethan als “zijn imperium” beschouwde.
Hij had het kleine lettertje nooit gelezen.
Ik wel.
Mijn aandelen waren veiliggesteld via een aparte holding.
Mijn advocaat was voorbereid.
En morgen — terwijl hij nog bezig zou zijn reputatieschade te beperken — zou de raad van bestuur een spoedvergadering houden.
Niet om mij te verwijderen.
Maar om hem tijdelijk te schorsen, vanwege financieel misbruik.
De overboekingen.
De geheime uitgaven.
Alles stond zwart op wit.
Ik startte de motor.
Soms lijkt vernedering het einde.
Maar soms…
is het gewoon het begin van gerechtigheid.
En terwijl ik wegreed, besefte ik iets wat ik eerder nooit volledig voelde:
Ze probeerden mij klein te maken.
Maar ze hadden mij net bevrijd.