Aller au contenuVrijheid
Drie maanden later werd Julien officieel vrijgesproken.
De gevangenispoort ging open op een heldere herfstochtend.
Hij bleef even staan in het zonlicht, alsof hij moest wennen aan iets dat hij bijna vergeten was: vrijheid.
Salomé liep naar hem toe en sloeg haar armen om zijn middel.
“Ik wist dat je terug zou komen,” zei ze.
Julien glimlachte door zijn tranen heen.
“Ik ook,” loog hij zacht. Want hij had die hoop bijna verloren.
Kolonel Bernard
Kolonel Bernard stond op afstand en keek toe. In zijn lange carrière had hij geleerd voorzichtig te zijn met twijfel. Maar deze zaak had hem eraan herinnerd waarom twijfel soms noodzakelijk is.
Hij had één beslissing genomen — slechts één — om de procedure te stoppen.
En dat had een leven gered.
Later die avond schreef hij in zijn persoonlijke notitieboek:
Rechtvaardigheid is niet perfect. Maar ze moet altijd openstaan voor de mogelijkheid dat ze zich vergist.
Een nieuw begin
Het duurde tijd voordat het leven weer normaal werd. Julien moest wennen aan een wereld die vijf jaar was doorgegaan zonder hem. Technologie was veranderd. Mensen waren veranderd. Hijzelf was veranderd…………..