De wereld van Elena leek even stil te staan.

Ze keek Sebastian aan alsof ze hem voor het eerst zag.

— Wat… zei u?

Sebastian bleef rustig staan, zijn handen losjes in zijn jaszakken.

— Morgen. Het feest op school.

— Ik ga met haar mee.

Elena schudde onmiddellijk haar hoofd.

— Nee, dat kan niet.

— Waarom niet?

— Omdat… omdat u mijn werkgever bent.

— En omdat mensen vragen gaan stellen.

Sebastian haalde zijn schouders op.

— Laat ze maar vragen.

— Voor Sofia maakt dat niet uit.

Elena voelde opnieuw tranen in haar ogen branden.

— U hoeft dat niet te doen.

— Ik weet het, antwoordde hij.

— Maar ik wil het doen.

Hij liep naar het grote raam van de keuken en keek even naar de tuin.

— Weet u… zei hij langzaam.

— Toen ik zes jaar oud was, kwam mijn vader nooit naar mijn schoolactiviteiten.

Elena keek verrast op.

Sebastian sprak zelden over zijn verleden.

— Hij was altijd bezig met zijn bedrijven.

— Altijd “te druk”.

Hij glimlachte zwak.

— Ik herinner me dat ik ooit loog tegen mijn klas.

— Ik zei dat hij op een geheime reis was.

Elena voelde haar hart samentrekken.

Sebastian draaide zich weer naar haar.

— Dus geloof me… ik weet precies hoe uw dochter zich voelt.

De keuken werd stil.

Na een lange minuut fluisterde Elena:

— Ze heet Sofia.

— Vier jaar.

— Ze praat veel… en ze stelt duizend vragen.

Sebastian glimlachte voor het eerst echt.

— Dat klinkt… interessant.

— En waar is de school?

— Lincoln Preschool.

— Om negen uur.

Sebastian knikte.

— Dan halen we haar om acht uur op.

Elena verstijfde.

— We?

— Natuurlijk.

— Ze moet toch weten dat haar “vader” haar ophaalt.

Elena aarzelde.

Dit voelde allemaal onwerkelijk.

— Meneer Westwood…

— Sebastian, verbeterde hij zacht.

Ze slikte.

— Sebastian… dit kan ingewikkeld worden.

— Voor haar misschien niet.

— Voor u wel.

Sebastian dacht even na.

— Misschien.

— Maar soms is het goed om iets ingewikkelds te doen.

De volgende ochtend was Elena al vroeg wakker.

Sofia zat op de rand van haar bed.

— Mama…

— Denk je dat papa vandaag echt komt?

Elena knielde voor haar dochter.

— Vandaag komt er iemand.

— Iemand die heel aardig is…………

Lees verder op de volgende pagina.