“Zoals je wilt,” zei Thomas. “Loyaliteit is prijzenswaardig. Tot ze duur wordt.”

Zijn voetstappen verdwenen. De deur sloot.

De kamer werd weer stil.

Victoria’s geest brandde.

Doorgesneden remleidingen.

Noodstemming.

Opvolgingsclausule.

Thomas cirkelde niet rond.

Hij voerde uit.

Daniel ging langzaam weer zitten.

“Het spijt me,” fluisterde hij. “Ik wilde niet dat je dat moest horen.”

Haar hartslag versnelde opnieuw.

Dit keer duidelijker.

Daniel verstijfde.

“Victoria?” zei hij voorzichtig.

Nog een stijging.

Hij keek naar haar hand.

Een kleine beweging.

Bijna onzichtbaar.

Maar echt.

“Doe dit niet met me…” fluisterde hij.

Haar vinger bewoog opnieuw. Iets sterker.

Haar lichaam voelde alsof het door beton moest breken. Elk signaal uit haar brein botste tegen weerstand.

Beweeg.

Beweeg.

Beweeg.

Haar oogleden trilden.

Pijn schoot achter haar ogen.

Licht brak door de duisternis.

Daniel stapte achteruit toen haar ogen opengingen—wazig, maar levend.

De machines begonnen sneller te piepen.

Verpleegkundigen stormden binnen.

“Ze reageert!”

“Bel neurologie!”

“Controleer motorische functies!”

Door de chaos heen zocht Victoria’s blik.

Die vond Daniel.

Hij stond daar, ongeloof en opluchting in zijn ogen.

Ze kon nog niet spreken.

Maar dat hoefde ook niet.

Haar ogen waren niet langer leeg.

Ze waren scherp.

Berekenend.

Levend.

—

Achtenveertig uur later zat Victoria Hale rechtop in een privéherstelkamer.

De verlamming bleek tijdelijk—neurologische shock door het trauma. Pijnlijk, maar omkeerbaar.

Publiekelijk werd haar ontwaken een wonder genoemd.

Privé was het strategie.

Ze vroeg om drie dingen:

Haar persoonlijke advocaat.

Het originele onderhoudsrapport.

Een forensische audit van alle communicatie van bestuursleden in de 72 uur vóór het ongeluk.

Daniel stond bij het raam toen haar advocaat sprak.

“De remleiding is met industriële kniptangen doorgesneden. Voor de botsing. Opzettelijk.”

Victoria’s kaak spande zich aan.

“En Thomas Keller?” vroeg ze met hese maar vaste stem.

De advocaat knikte.

“Hij heeft twee maanden geleden via een lege vennootschap aandelen opgekocht. Als u onbekwaam was verklaard, had hij binnen weken de operationele controle gehad.”

Voorbedacht.

Gelaagd.

Arrogant.

Victoria keek naar Daniel…………….

Lees verder op de volgende pagina.