— U hebt zojuist, op luidspreker, toegegeven dat u een zwangere vrouw hebt mishandeld, haar hebt verhinderd medische hulp te bellen en geprobeerd hebt uw juridische positie te gebruiken om een misdrijf te verbergen. Dit gesprek wordt opgenomen.

David werd lijkbleek.

— D-dit is een misverstand… Anna is emotioneel instabiel… ze—

— U raakt mijn dochter nooit meer aan.

— U verlaat onmiddellijk haar nabijheid.

— En u zult vandaag nog worden geschorst.

Sylvia begon te schreeuwen.

— Dit is belachelijk! Ze liegt! Ze is altijd ondankbaar geweest!

— Mevrouw, antwoordde mijn vader ijskoud, uw stem is eveneens vastgelegd. Aanranding van een zwangere vrouw is een misdrijf.

Sirènes klonken in de verte.

David deed een stap achteruit.

— Papa… ik voel het kindje niet meer… huilde ik.

— Houd haar stil. Leg haar neer.

— De artsen zijn er over twee minuten.

David probeerde nog iets te zeggen, maar de deur werd al opengegooid.

Twee ambulanciers stormden binnen.

Daarachter: politie.

Sylvia werd onmiddellijk vastgehouden toen ze begon te gillen.

David werd geboeid terwijl hij bleef herhalen:

— Ik ben advocaat! Dit is een fout!

Een agent keek hem strak aan.

— Niet meer, meneer…………….

Lees verder op de volgende pagina.