Aller au contenuToen draaide ik me om naar de woonkamer…
En bevroor.
Niet omdat er iemand stond.
Maar omdat alles anders was.
Onze woonkamer – normaal een half-chaotische mix van speelgoed, onafgemaakte puzzels en kussens die nooit op hun plek bleven – zag eruit alsof hij net uit een woonmagazine kwam. De banken waren gestofzuigd, de koffietafel glom, zelfs de planten hingen niet langer vermoeid naar één kant.
Het was te netjes.
Alsof iemand de afgelopen dagen niets anders had gedaan dan poetsen.
Ik slikte.
Rowan poetste nooit. Niet omdat hij het niet wilde, maar omdat hij er simpelweg nooit aan dacht. Zijn standaard bijdrage aan het huishouden bestond uit het leegmaken van de vaatwasser – en zelfs dat deed hij alleen als ik hem eraan herinnerde.
Een onrustige rilling gleed langs mijn ruggengraat.
“Rowan?” fluisterde ik.
Geen antwoord.
Ik liep verder, mijn stappen langzaam en gespannen alsof ik elk moment iets onverwachts kon aantreffen. In de keuken was het nog erger: het aanrecht was leeg, de spoelbak blinkend schoon, de koelkast geordend alsof hij net een fotoshoot moest ondergaan.
Op de koelkastdeur hing iets wat mijn adem even deed stokken.
Een briefje.
Met Rowan’s handschrift.
« Niet schrikken. Ik leg alles uit zodra je thuis bent. – R. »
Een uitleg… waarover?
En als het iets onschuldigs was, waarom voelde het dan alsof er een steen in mijn maag lag?
Ik liep verder naar boven, waarbij ik probeerde mijn gedachten tot stilte te manen. Mijn voetstappen klonken oorverdovend in het stille huis. Op de overloop merkte ik iets op dat ik bijna over het hoofd zou hebben gezien: een kartonnen doos, half open, met daarin… verfrollers.
En een kleurstaal.
Een lichte, warme tint.
Niet een kleur die wij samen hadden gekozen.
Mijn hart begon sneller te kloppen.
Was hij het huis aan het schilderen?
Was dát alles geweest?
Maar dan… waarom zo geheimzinnig?
Ik liep naar onze slaapkamer en duwde zachtjes de deur open.
Het licht was gedimd, maar genoeg om te zien dat de ruimte was veranderd. De muren waren vers geschilderd in dezelfde warme tint die ik beneden had gezien. Ons bed had een nieuw dekbedovertrek – eenvoudiger, moderner. Het vloerkleed was vervangen. De gordijnen ook…….