“Mia, waar heb je het over?” vroeg ik, terwijl ik al naar de afstandsbediening greep.
“Zet gewoon de televisie aan,” zei ze haastig. “Kanaal zeven… nee wacht, het maakt niet uit. Het is overal.”
Mijn hart begon sneller te slaan.
Ik zette de televisie aan.
Even verscheen er een reclame. Daarna schakelde het beeld over naar een live-uitzending.
Een verslaggever stond voor een luxueus hotel dat ik meteen herkende.
Het hotel waar de bruiloft van Ryan en mijn zus Chloé plaatsvond.
Mijn handen begonnen te trillen.
“Vanavond is een bruiloft in het Grand Wellington onverwacht onderbroken door een politieonderzoek,” zei de verslaggever.
Mijn adem stokte.
Achter hem zag ik gasten buiten op de stoep staan. Sommigen nog in avondkleding, anderen zichtbaar geschrokken.
“Volgens de eerste berichten heeft de politie de ceremonie stilgelegd nadat er ernstige beschuldigingen zijn geuit door een van de aanwezigen.”
Mijn telefoon trilde opnieuw.
Mia stuurde een bericht.
Blijf kijken. Het wordt nog erger.
Ik voelde een vreemde mengeling van angst en nieuwsgierigheid.
Op het scherm verschenen beelden van de feestzaal.
Stoelen die waren verschoven. Mensen die fluisterden. Een politieagent die met iemand sprak.
En toen zag ik hem.
Ryan.
Hij stond in zijn trouwpak, maar zijn gezicht was grauw.
Naast hem stond Chloé.
Haar handen beschermend over haar buik.
De verslaggever sprak verder:
“Volgens getuigen werd de politie gebeld nadat een vrouw tijdens de toespraak van de bruidegom beweerde dat hij haar had opgelicht voor een groot bedrag.”
Mijn wenkbrauwen schoten omhoog.
Opgelicht?
Het beeld verschoof naar een andere vrouw in de zaal…………….